W wyniku zakończenia Drugiej Wojny Światowej Naród Polski, jakkolwiek znajdujący się w obozie zwycięzców, popadł w nową niewolę, tym razem komunistyczną. Tysiące byłych żołnierzy Polskich Sil Zbrojnych i Armii Krajowej wybrało trudny los emigranta żołniersko-politycznego. Oni to dali początek wielkiej fali emigracji, którą z czasem Kraj nazwał Drugą Wielką Emigracja. Z miejsca zaczęła kiełkować myśl światowego porozumienia. W roku 1953 na zebraniu Rady Kongresu Polonii Kanadyjskiej (KPK) poruszono sprawę utworzenia światowego Kongresu Polaków. Rozpoczęto rozmowy z Kongresem Polonii Amerykańskiej (KPA) i Federacją Światową Stowarzyszenia Polskich Kombatantów (SPK). W roku 1975 została zwołana w Waszyngtonie konferencja reprezentantów zorganizowanej Polonii pod nazwą "Polonia 75", na której stwierdzono konieczność istnienia stałego światowego porozumienia i zlecono KPK zorganizowanie w roku 1998 w Toronto pierwszego światowego zjazdu Polonii wolnego świata, pod nazwą "Polonia 78-Polonia jutra". Zjazd ten odbył się z udziałem 175 delegatów, reprezentujących Polonię w 18 krajach i był manifestacją siły. Powzięto na min uchwale ustanawiająca powstanie Rady Koordynacyjnej Polonii Wolnego Świata (RKPWS), jej Prezydium, Biura i Komisji Roboczych. Postanowiono, ze Biuro Rady będzie miało siedzibę w Toronto, a przewodniczącym Prezydium będzie każdorazowy prezes KPK, 1-ym przewodniczącym został mec. Władysław Gertler (1979-80), 2-im Jan Kaszuba (1980-86), 3-im Stanisław Orłowski (1986-94), 4-ym-obecnym mec. Marek Malicki (od 1994). W ciągu następnych 20 lat odbyły się jeszcze dwa światowe zjazdy PWS: II w Londynie (1984) i III w Krakowie (1992), którego uchwałą zmieniono nazwę RKPWS na Radę Polonii Świata (RPS). Zjazd w Krakowie stał się I-ym Zjazdem Polonii i Polaków z Zagranicy (Zjazd Polonii), II Zjazd Polonii miał miejsce 19 lat później w Warszawie-Pułtusku-Krakowie-Częstochowie. Na Zjeździe w Krakowie (1992) nastąpiło symboliczne połączenie wszystkich naszych rodaków ze Wschodu z tymi na Zachodzie. Nie było rzeczą przypadku, że pierwsze Zjazdy PWS przeplotły się dwoma pierwszymi Światowymi Zjazdami Emigracji Politycznej w Londynie (1966, 1979). Ośrodek emigracji politycznej w Londynie z Rządem RP na Uchodźstwie i RKPWS byli dwoma równorzędnymi partnerami. Podobnie obecnie, po 22 grudnia 1990 (przekazanie na Zamku Królewskim w Warszawie insygniów prezydenckich przez Prezydenta Kaczorowskiego Prezydentowi Wałęsie). Rząd III RP i RPS są równorzędnymi partnerami. W grudniu 1999 r. w Chicago, został opracowany projekt nowego statutu RPS. W obecnej chwili do RPS należą organizacje centralne prawie wszystkich krajów osiedlenia Polonii i Polaków oraz organizacje o zasięgu światowym. W ciągu 24 lat swej działalności zorganizowana Polonia Świata wiele zdziałała. W czasie tego okresu mieliśmy i zimną wojnę, wybór Polaka na Papieża, i "Solidarność", i obalenie rządów komunistycznych w Polsce, w ZSRR i wielu innych krajach tzw. "obozu socjalistycznego", i wiele akcji pomocy Narodowi Polskiemu w czasach ucisku i katastrof żywiołowych, i pomoc rodakom na Wschodzie, i obrona dobrego imienia Polski i Polaków, i niezliczone wstawiennictwa u rządów krajów naszego stałego osiedlenia na rzecz Polski do NATO, a teraz Unii Europejskiej. Rada Polonii Świata zawsze kierowała się ponad tysiącletnią tradycją Narodu Polskiego, wynikającą z kultury łacińskiej i silnych związków z Kościołem. Jej niezmiennym zadaniem jest służba Polonii w krajach stałego osiedlenia i w Polsce. Skrót referatu wygłoszonego przez Andrzeja M. Garlickiego - Wiceprezes - Krajowy Senior Kongresu Polonii Kanadyjskiej - na II Światowym Zjeździe Polonii i Polaków w 2001 roku w Pułtusku.

Europejska Unia Wspólnot Polonijnych, zwana dalej Unią, jest otwartym, demokratycznym związkiem centralnych i ogólnokrajowych organizacji polskich i polonijnych, mających swoją siedzibę i działających w europejskich krajach osiedlenia. Celem Unii jest: integracja i wzmocnienie pozycji europejskiego ruchu polonijnego; uzyskanie przez Polskę należnego miejsca w zjednoczonej Europie; zachowanie przez Polonię europejską polskiego dziedzictwa kulturowego, reprezentowanie Polonii europejskiej wobec Unii Europejskiej, Parlamentu Europejskiego, innych struktur europejskich i międzynarodowych oraz wobec władz i organizacji polskich. Cele Unii realizowane są między innymi poprzez:

• promowanie spraw polskich w krajach Europy oraz w zintegrowanych strukturach europejskich i międzynarodowych;
• wspieranie i popularyzowanie idei jedności europejskiej opartej na zasadach wzajemnych korzyści oraz równości państw i narodów;
• wspieranie inicjatyw promujących polską kulturę, język i tradycje;
• motywowaniu polskiej racji stanu w jednoczeniu się z demokratycznym Zachodem;
• współpracę z kontynentalnymi i światowymi organizacjami polonijnymi;
• współpracę z władzami, instytucjami i organizacjami polskimi z którymi łączą Unię wspólne cele statutowe;
• reprezentację i wspieranie interesów Polonii i ich centralnych organizacji wobec władz: europejskich, polskich i krajów zamieszkania;
• motywowanie wszelkich struktur w Polsce dla szerszego popierania wspólnot polonijnych;
• dbanie o dobre imię Polski i Polaków;
• rozwijanie poczucia więzi narodowej Polaków i ich mobilizacja do działalności na rzecz wspólnego dobra;

Unia Stowarzyszeń i Organizacji Polonijnych Ameryki Łacińskiej została powołana, jako organizacja łącząca Polonię wszystkich krajów Ameryki Łacińskiej, na I Kongresie Polonii Ameryki Łacińskiej, który odbył się w dniach 11-15 listopada 1993 roku w Buenos Aires i Punta del Este. Oficjalnie została zarejestrowana 24 grudnia 1994r. w Punta del Este. Jej głównym organem jest Walne Zgromadzenie, do którego wchodzą po 1 przedstawicielu z każdego kraju oraz Sekretariat.

Federację Polskich Organizacji Medycznych na Obczyźnie powołano dnia 13 marca 1994 roku. W czerwcu 2000 roku nazwę Federacji zmieniono na "Federacja Polonijnych Organizacji Medycznych". Członkami-założycielami Federacji były związki z Londynu, Paryża, Lille i Sztokholmu. W chwili obecnej Federacja liczy szesnaście organizacji członkowskich. Federacja jest organizacją emigracyjną i apolityczną. Cele Federacji są następujące:

• wymiana doświadczeń, współpraca zawodowa i kontakty towarzyskie pomiędzy organizacjami członkowskimi;
• reprezentowanie wspólnych interesów organizacji członkowskich w stosunkach ze środowiskiem medycznym w Polsce oraz na terenie międzynarodowym;
• współpraca zawodowa, naukowa i koleżeńska ze środowiskami medycznymi i naukowymi w Polsce;
• organizowanie spotkań i konferencji dla Polonii medycznej.

Działanie Federacji opiera się na statucie zatwierdzonym dnia 13 marca 1994 (ostatnia modyfikacja 4 czerwca 2000). Federacja jest zarejestrowana w stanie Illinois, USA. Federacja skupia stowarzyszenia zrzeszające polskich lekarzy i w niektórych przypadkach również farmaceutów, pielęgniarki i pracowników naukowych. Może do niej wstąpić każde takie stowarzyszenie działające poza granicami Polski, które popiera cele określone przez statut Federacji. Przyjęcie do Federacji odbywa się drogą głosowania, w którym biorą udział wszyscy członkowie Rady Federacji. Organizacje przystępujące do Federacji zachowują swoją niezależność, działają według ustalonych przez siebie statutów, posiadają własne cele i styl działania oraz utrzymują własne zasady przyjmowania członków i określają ich prawa i obowiązki. Organizacje członkowskie są reprezentowane przez Federację w uzgodnionym zakresie i w sposób służący ich wspólnym celom.

Europejskie Forum Lekarzy Polskich jest Towarzystwem zarejestrowanym w Warszawie i skupiającym lekarzy polskich, jak i polskiego pochodzenia- pracujących i mieszkających poza granicami Polski, którego celem jest działalność naukowa, dydaktyczna i społeczno-zawodowa. lekarzy i innych członków EFLP.

Federacja Światowa Stowarzyszenia Polskich Kombatantów zrzesza 23 jednostki Stowarzyszenia Polskich Kombatantów w następujących krajach zamieszkanych przez byłych żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i ich rodziny: Argentyna, Australia, Brazylia, Kanada, Meksyk, Nowa Zelandia, Republika Płd. Afryki, Zimbabwe, Stany Zjednoczone oraz Europa: Austria, Belgia, Czechy, Dania, Francja, Hiszpania, Holandia, Niemcy, Norwegia, Polska, Szwajcaria, Szwecja, Włochy.

Organizacja Światowa poza granicami Polski, licząca 10 000 członków. Prowadzi pracę wychowawczą na 4 kontynentach, w 14 krajach, obejmuje 7 okręgów ZHP, 14 Chorągwi Harcerek i Harcerzy, 60 Hufców.

Polskie Stowarzyszenie Autorów, Dziennikarzy i Tłumaczy w Europie A.P.A.J.T.E zrzesza ponad 200 członków. Głównym celem jego działalności jest rozwijanie kontaktów zawodowych i samopomocy osób oraz środowisk europejskich zajmujących się szeroko rozumianym piśmiennictwem polskim.

AKT ZAŁOŻYCIELSKI
Świadomi potrzeby integracji środowiska dziennikarzy mediów polskojęzycznych na Wschodzie oraz korzyści płynących z tego dla całej społeczności polskiej na terenie naszego działania, postanawiamy powołać do życia organizację twórczo-zawodową o charakterze międzynarodowym - Związek Dziennikarzy Polskich na Wschodzie "Media Polskie". Na spotkaniu w Warszawie w dniach 3-4 września 2000 roku uzgodniliśmy wspólnie Statut oraz "Zasady pracy i podstawy etyki prasy polskiej na Wschodzie", którymi to dokumentami kierować się będziemy w dalszej naszej pracy.